Revelatory Ethics

Revelatory Ethics

Examining the position of virtue ethics in normative ethics

Document Type : Original Article

Authors
1 .
2 Imam Khomeini Institute
Abstract
Virtue ethics is known as one of the three branches of normative ethics, but some moral philosophers are not in favor of an independent position for it in normative ethics. The question of the present article is, what is position of virtue ethics in normative ethics researches? Are the arguments of those who assert the independence of virtue ethics in front of other competitors, i.e. duty-oriented and utilitarianism, without problems? What is the proposed solution? The collection of data in this article is a library, and it explains the questions and answers them with a descriptive and analytical method. Those who believe in virtue ethics have different interpretations for virtue ethics, the virtue of the moral subject is common in all of them. The reasons for turning to the ethics of virtue are numerous and mostly refer to the weak points of competing theories. Investigations show that there are problems with the interpretations of virtue ethics, and the arguments for approaching it can be undermined. The result is that although virtue ethics does not have an independent position in normative ethics, the logical concerns of those who adhere to virtue ethics can be solved by the theory of divine proximity
Keywords

  1. قرآن کریم، با ترجمه مهدی فولادوند.
  2. ابن فارس، أحمد بن فارس، 1404ق، ‏ معجم مقاییس اللغة، مکتب الاعلام الاسلامی‏، قم‏.
  3. ارسطو، 1378، اخلاق نیکو ماخوس، ترجمه: محمد حسن لطفی، طرح نو، تهران.
  4. آزاد، حجت الله، 1393، تأثیر ایمان بر اخلاق فضیلت از دیدگاه اسلام، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم.
  5. خزاعی، زهرا، 1389، اخلاق فضیلت، انتشارات حکمت، تهران.
  6. دبیری، احمد، 1389، «فضیلت گرایی در اخلاق»، نشریه معرفت اخلاقی ، شماره 5، صص5-22.
  7. دهقانی فیروزآبادی، وحید؛ علیزاده، مهدی، 1398، »تبیین وحیانی از اخلاق فضیلت به روایت قرآن کریم»، نشریه اخلاق وحیانی، شماره 17، صص27-58.
  8. راغب اصفهانى، حسین بن محمد، 1412ق، مفردات ألفاظ القرآن، دار القلم- الدار الشامیة، بیروت- دمشق.
  9. طوسى، محمد بن الحسن، 1411ق، ‏مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، مؤسسة فقه الشیعة، بیروت‏.
  10. فرانکنا، ویلیام کی، 1383، فلسفه اخلاق، ترجمه: هادی صادقی، طه، قم.
  11. کلینى، محمد بن یعقوب، 1407ق، الکافی، ‏‏محقق: على اکبر غفارى و محمد آخوندى، دارالکتب الإسلامیة، تهران‏.
  12. مجلسى، محمد باقر‏، 1403ق، بحار الأنوار، محقق: جمعى از محققان‏، دارإحیاء التراث العربی، بیروت‏.
  13. محیطی اردکان، حسن، و حسین احمدی، 1398، «تحلیل و بررسی معیار ارزش در اخلاق ارسطوی»، حکمت اسلامی، سال ششم، شماره اول، صص57-77.
  14. مصباح الشریعة(منسوب به امام صادق7‏)، 1400ق، موسسه اعلمی، بیروت‏.
  15. مصباح یزدی، محمدتقی ، 1373، دروس فلسفه اخلاق، چاپ ششم، اطلاعات، تهران.
  16. ____________، 1383، آموزش فلسفه، چ چهارم، چاپ و نشر بین الملل وابسته به مؤسسه انتشارات امیر کبیر، قم.
  17. ____________، 1384، به سوی خود سازی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  18. ________________، 1391الف، اخلاق در قرآن، چ پنجم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  19. ____________، 1391ب، چکیدهای از اندیشههای بنیادین اسلامی، ترجمه و تدوین: حسینعلی عربی و محمدمهدی نادری قمی، چ ششم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  20. ____________، 1394 الف، پیش‎نیاز مدیریت اسلامی(مشکاتتدوین و نگارش: غلامرضا متقی‎فر، چ پنجم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  21. ____________، 1394ب، نقد و بررسی مکاتب اخلاقی، تحقیق و نگارش: احمد حسین شریفی، چ پنجم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  22. ____________، 1394‎‎ج، فلسفه اخلاق، تحقیق و نگارش: احمد حسین شریفی، چ سوم ، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(رحمه الله)، قم.
  23. Rosalind Hursthouse, 1999, ON VIRTUE ETHICS, Oxford University Press.
  24. Slote, M, 2001, Moral from motives, Oxford University Press.