Revelatory Ethics

Revelatory Ethics

An Investigating of the Possibility of Religious Education Based on the Theory of Revelational Rationality, according to the Views of Allame Javadi Amoli

Document Type : Original Article

Author
Parastou Mesbahi Jamshid
دانش آموخته دکتری فلسفه تعلیم و تربیت
Abstract
Most of the research have done in the field of education in the past twenty years has been in the tradition of analytical philosophy, and the most challenging one has been the denial of meaning and the possibility of religious education. Analytical philosophers of education, such as Hurst and Peters, emphasize free education and consider religious education as impossible, because it lacks the characteristics of being measurable, generalizable, and transferable. Their attitude to education is derived from an approach they have on the forms of knowledge; given this attitude, the knowledge is a matter whose principles are interdisciplinary and whose validity is abstracted from operation, not external.
Their claim to reject religious education goes back to the indeterminate cognitive status of religion, the scientific nature of education, and the lack of rationality in religious education. In this study, the theory of revelational rationality, as a theoretical basis, is responsible for answering these problems. The findings of the study show that education and religion, because of their common theme and purpose, make a conceptual and meaningful combination.
Religious education can also be established through the demonstration of religious science and the delineation of rationality. Religious rationality, by rejecting the implicit or persuasive view of the goal of education, introduces the revelational reason as the criterion of value and prosperity, neither the actions of rational people nor justified efficiency.  Also, the charge of lack of rationality in religious education that leads to a method of indoctrination, not education, is removed by addressing the religious meaning of indoctrination.  In this study, the human rational structure is identified with two aspects self-government and non-self-government, the first of which is associated with the will and the second with the validity of revelation.
Keywords
Reason
Religion
science
possibility of religious education
revelational reason
قرآن کریم.
نهج البلاغه (1379)، ترجمه: محمد دشتی، مشرقین، قم.
ابن‌منظور، بهاءالدین (1416)، لسان العرب، ج5، دار احیاء التراث العربی، بیروت.
ارسطو (1391)، اخلاق نیکوماخوس، ج2، ترجمه: سیدابوالقاسم پورحسینی، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
اوزر، کلین، کورسون (1388)، دیدگاه‌های جدید در فلسفۀ تعلیم‌وتربیت، فلسفۀ تحلیلی تعلیم‌وتربیت، برداشت‌های کهنه و نو در باب اکتشاف در تعلیم‌وتربیت، ترجمه: خسرو باقری، نشر علم، تهران.
بارو، رابین، رونالد وودز (1391)، درآمدی بر فلسفۀ آموزش و پرورش، ترجمه: فاطمه زیباکلام، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
باقری، خسرو (1382)، هویت علم دینی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، تهران.
باقری، خسرو (1390)، نگاهی دوباره به تربیت اسلامی، ج2، انتشارات مدرسه، تهران.
باقری، خسرو (1391)، مناظره‌هایی در باب علم دینی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران.
تمیمی آمدی، عبدالرحمان (1340)، غررالحکم و دررالکلم، جلد دوم، دانشگاه تهران، تهران.
جوادی آملی، عبدالله (1386)، انتظار بشر از دین، انتشارات اسراء، قم.
جوادی آملی، عبدالله (1387)، دین‌شناسی، انتشارات اسراء، قم.
جوادی آملی، عبدالله (1390)، نظری بر مبانی علم دینی، آثار دانشوران، قم.
جوادی آملی، عبدالله (1391)، منزلت عقل در هندسه معرفت دینی، انتشارات اسراء، قم.
جوادی آملی، عبدالله (1395)، تفسیر قرآن تسنیم، انتشارات اسراء، قم.
راغب اصفهانی (1390)، مفردات الفاظ القرآن، ترجمه: حسین خداپرست، نوید اسلام، قم.
ژیرو، هنری ای. (1381)، از مدرنیسم تا پست مدرنیسم، به سوی تعلیم‌وتربیتی پست مدرن، ترجمه: مرتضی جیریایی، نشر نی، تهران.
شهرآئینی، مصطفی؛ و پرستو مصباحی جمشید (1391)، «تمایز نفس و بدن و تبعات آن در مکاتبات میان دکارت و الیزابت»، نشریۀ علمی و پژوهشی متافیزیک، دانشگاه اصفهان، ش 13، بهار و تابستان.
صدرالمتألهین، محمدابن‌ابراهیم (1990)، الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة، دار الاحیاء التراث العربی، بیروت.
علامه طباطبایی، سیدمحمدحسین (1363)، المیزان، ج1، ترجمه: محمدباقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، قم.
علوی لنگرودی، سیدکاظم (1391)، تربیت عقلانی در نهج البلاغه، دانشگاه یزد، یزد.
کانت، ایمانوئل و دیگران (1376)، روشن‌نگری چیست، ترجمه: سیروس آرین پور، نشر آگاه، تهران.
هاند، میشائیل (1393)، پژوهشی فلسفی دربارۀ امکان تربیت دینی، ترجمه: سیدمهدی سجادی، انتشارات بین‌الملل، تهران.
هرست، پل هیوود؛ کلین ایورز؛ و پیتر گاردنر (1385)، فلسفۀ آموزش و پرورش، موضوعات اصلی در سنت تحلیلی، ترجمه: بختیار شعبانی ورکی و محمدرضا شجاع رضوی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد.
هرست، پل هیوود؛ و ریچارد استنلی پیترز (1389)، منطق تربیت، ترجمه: فرهاد کریمی، شرکت علمی و فرهنگی، تهران.
Clabaugh, Gary K. & Edward G. Rozycki, (1990), Understanding Schools: the foundations of education, Harper Rowe, New York.
Dearden, R. F. (1975), “Autonomy as an Educational Ideal”, In Brown, S.C. (Ed.), Philosophers Discuss Education. London: Macmillan.
Hirst, Poul (1965), Libral Education and the Nature of Knowledge, Routledge and Kegan paul, London.
Hirst, Poul (1966), “language and Thought”, in P.h.Hirst, knowledge and the Curriculum, Routledge & Kegan Paul, london.
Hirst, Poul (1969), “The Logic of Curriculum”, Journal of Curriculum Studies, No 1 (2): 142-158.
Hirst, Poul (1973), “The forms of knowledge revisited”, in P. H. Hirst, Knowledge and the Curriculum, Routledge & Kegan Paul, London.
Hirst, Poul (1974), Moral Education in a Secular Society, University of London Press Ltd, London.
Revelatory Ethics
Volume 9, Issue 1 - Serial Number 16
September 2019
Pages 5-38