پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 Analysis of Quranic-ethical examples of preferring personal interests over the will of God Almighty and strategies for dealing with it from the perspective of Ayatollah Javadi Amoli تحلیل نمونه‌های قرآنی ـ اخلاقی ترجیح منافع شخصی بر خواست خدای متعال و راهکارهای مقابله با آن از منظرآیت‌الله جوادی آملی 11 37 252184 10.22034/re.2026.585765.2180 FA امیرحسین منصوری نوری استادیار گروه الهیات دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی. تهران. ایران. 0000-0002-1795-0710 سجاد شهبازی طلبه سطح دوم حوزه علمیه مروی. تهران. ایران. 0009-0007-3643-6796 Journal Article 2026 06 08 The aim of the present study is to identify and analyze the factors and examples of the Quranic preference for personal interests over the will of God and the strategies for dealing with it. An attempt has been made to design the main question, “What analysis can be presented on the Quranic-moral examples of the preference for personal interests over the will of God Almighty and the strategies for dealing with it from the perspective of Ayatollah Javadi Amoli?” In this study, in order to answer the main question, the authors have tried to select verses that are considered the roots of the preference for personal interests over the will of God from the perspective of Ayatollah Javadi Amoli and analyze them using his interpretative and philosophical works in order to find examples that are considered the roots of the preference for interests and to be able to suggest appropriate strategies. A descriptive-analytical method has been used using library tools. The main findings of the study from the perspective of Ayatollah Javadi Amoli are: First, man naturally seeks perfection; the desire to improve and reach a superior point is instilled within him. Second, despite the innate perfectionism, many people stumble in recognizing the right path and instead of true perfection, they pursue deceptive manifestations such as superiority, power, or pleasure. The authors' analyses show that the cognitive error that leads to the preference of personal interests - as illusory perfection - over the divine will - as true perfection - is based on the fact that desire and imagination dominate human reason and human vision deviates from the purpose of creation. As a solution to prevent this cognitive error, the three steps of "recognizing true perfection instead of illusory perfection"; "faith and jihad" and "self-sacrifice in the way of God" have been received and suggested from the works of Ayatollah Javadi Amoli. هدف از پژوهش حاضر شناخت و تحلیل عوامل و نمونه‌های قرآنی ترجیح منافع شخصی بر خواست الهی و راهکار مقابله با آن است و سعی شده با طراحی پرسش اصلی «چه تحلیلی بر نمونه‌های قرآنی ـ اخلاقی ترجیح منافع شخصی بر خواست خدای متعال و راهکارهای مقابله با آن از منظرآیت‌الله جوادی آملی» می‌توان ارائه داد؟ در این پژوهش، نگارندگان به‌منظور پاسخ‌گویی به پرسش اصلی، سعی کرده‌اند آیاتی که از منظر آیت الله جوادی آملی ریشه‌های ترجیح منافع شخصی بر خواست الهی شمرده شده‌اند گزینش کرده و با استفاده آثار تفسیری و فلسفی ایشان به تحلیل آن‌ها بپردازند تا از این رهگذر نمونه‎‌هایی که به مثابه ریشه ترجیح منافع به نظر رسیده است را یافته و بتوانند راهکارهای متناسب را پیشنهاد دهند. از روش توصیفی ـ تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانه بهره برده‌اند. یافته‌های اصلی پژوهش از منظر آیت الله جوادی آملی عبارت‌اند از: نخست؛ انسان به طور فطری به دنبال کمال است؛ میل به بهتر شدن و رسیدن به نقطه‌ای برتر در درون او نهاده شده است. دوم؛ با وجود کمال‌طلبی فطری، بسیاری از انسان‌ها در تشخیص راهِ درست دچار لغزش می‌شوند و به جای کمال حقیقی، در پی جلوه‌های فریبنده‌ای چون برتری طلبی، قدرت یا لذت می‌روند. تحلیل‌های نگارندگان نشان می‌دهد خطای شناختی که ترجیح منافع شخصی ـ به مثابه کمال موهوم ـ بر خواست الهی ـ به عنوان کمال حقیقی ـ را در پی دارد بر این اساس است که میل و خیال بر عقل انسان چیره شده و نگاه انسان از هدف آفرینش، منحرف می‌گردد؛ به عنوان راهکار جلوگیری از این خطای شناختی سه گام «شناخت کمال حقیقی به جای کمال موهوم»؛ «ایمان و جهاد» و «از خود گذشتگی در راه خدا» از آثار آیت الله جوادی آملی دریافت و پیشنهاد شده است.

https://ethics.isramags.ir/article_252184_7442982824e73a29a442803cb0588d49.pdf

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 The Golden Rule of Ethics in the Quran and the School of Ahlul Bayt (AS); Documentary Analysis and Scope of Inclusion قاعده طلایی اخلاق در قرآن و مکتب اهل بیت (ع)؛ تحلیل سندی دلالی و گستره شمول 37 64 252183 10.22034/re.2026.585383.2178 FA محمد آزادی استادیار بخش معارف اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز 0009-0001-2623-9728 حبیب حاتمی کنکبود دانشیار گروه معارف دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان 0000-0001-9864-8881 سجاد نیکخو گروه آموزش معارف اسلامی.دانشگاه فرهنگیان.صندوق پستی889-14665تهران،ایران 0009-0008-3569-9989 Journal Article 2026 06 06 By analyzing some authentic verses and narrations, it can be seen that in the school of Ahl al-Bayt (peace be upon them), the Golden Rule of Ethics has been introduced as a general rule in social relations, according to which a person should like for others what he likes for himself. In the present study, it has been investigated what evidence can be relied upon to prove this rule, based on narrative sources, especially Shiite narrations; also, based on this evidence, what is the scope of the implication of the Golden Rule of Ethics and what are the characteristics of the implication of this rule? This study was conducted using the ijtihad method based on the methodology of the school of Ahl al-Bayt (peace be upon them), and in it, in addition to identifying the evidence related to the Golden Rule of Ethics, these evidences have been analyzed from the perspective of documentary and declarative evidence. According to the results of these analyses, some authentic verses and narrations imply a theme similar to the Golden Rule of Ethics, and this Golden Rule of Ethics is considered a comprehensive standard for observing the truths of the self-government and is not a title that advises various detailed rules. At the same time, this rule is not limited to dealing with Shiites or Muslims and is inclusive of all humans. Also, in addition to the heart dimension, the aforementioned rule also includes the behavioral dimension of humans, and this is why this rule implies obligation in some cases and desirability and preference in others. با تحلیل برخی آیات و روایات صحیح می‌توان دریافت که در مکتب اهل‌بیت:، قانون طلایی اخلاق به عنوان یک قاعده عام در روابط اجتماعی معرفی شده است. بر اساس این قاعده، انسان باید آنچه را برای خود می‌پسندد، برای دیگران نیز بپسندد. در تحقیق حاضر بررسی شده که برای اثبات این قاعده بر مبنای منابع روایی خصوصاً روایات شیعی، چه ادله‌ای قابل تمسک هستند؛ همچنین بر مبنای این ادله، محدوده دلالت قاعده طلایی اخلاق چیست و مدلول این قاعده چه ویژگی‌هایی دارد؟ این تحقیق با روش اجتهادی بر مبنای منهج مکتب اهل‌بیت: انجام شده و در آن، ضمن شناسایی ادله مرتبط با قاعده طلایی اخلاق، این ادله از منظر سندی و دلالی تحلیل شده‌اند. طبق نتایج این تحلیل‌ها، برخی آیات و روایات معتبر بر مضمونی شبیه به قاعده طلایی اخلاق دلالت دارند و همین قاعده طلایی اخلاق، معیاری جامع برای رعایت حقایقی نفس الامری به شمار می‌آید و عنوانی مشیر به قواعد جزئیِ متعدد نیست. درعین‌حال، این قاعده فقط به مواجهه با شیعیان یا مسلمانان محدود نمی‌شود و نسبت به تمام انسان‌ها شمول دارد. همچنین قاعده یادشده علاوه بر بعد قلبی، شامل بعد رفتاری انسان‌ها نیز می‌شود و به همین خاطر است که این قاعده در برخی موارد بر وجوب و در برخی موارد بر استحباب و رجحان دلالت دارد.

https://ethics.isramags.ir/article_252183_b7b741893eee4bfc7bdd7ae97e271e97.pdf

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 Practical Wisdom as a Foundation for Crisis Leadership: An Elucidation of the Virtue of Courage in Light of the Islamic Philosophical Tradition and the Contemporary Discourse on Phronesis حکمت عملی به‌مثابه بنیانی برای رهبری در بحران: تبیین فضیلت شجاعت در پرتو سنت فلسفی اسلامی و گفتمان معاصر فرونسیس 65 88 252181 10.22034/re.2026.579207.2165 FA ابوالفضل گائینی دانشیار گروه مدیریت، پژوهشکده علوم اجتماعی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. قم. 0000-0002-8648-7854 Journal Article 2026 04 20 The ontological and epistemological distinction between theoretical and practical intellect constitutes a foundational pillar of Islamic philosophy rooted in Muslim philosophers creative engagement with Aristotelian phronesis or practical wisdom This distinction refined within Peripatetic and Transcendent Theosophy systems is not merely an abstract classification of the souls faculties but carries concrete implications for individual and social governance especially in crises Given the contemporary crisis of wisdom depicted by Küpers and Pauleen 2013 including financial collapse ecological degradation and organizational functional stupidity returning to practical wisdom within non Western traditions becomes imperative This article elucidates the mechanism for applying practical intellect in critical situations through analysis of courage within Islamic philosophical ethics The core problem is demarcating courage as a rational moral act from its extremes reckless audacity and cowardly fear Using a qualitative method of comparative content analysis and philosophical inference from primary texts of Ibn Sina Bahmanyar and Mulla Sadra alongside contemporary practical wisdom discourse findings reveal that courage is not blind emotion but the harmony of universal principles theoretical wisdom and timely discernment of particulars practical intellect In crisis a wise leader with cultivated practical intellect moderates the irascible faculty neither jeopardizing security needlessly nor abandoning action This framework answers the call for phronesis as an alternative to instrumental technocratic rationality dominating modern organizations. تمایز هستی‌شناختی و معرفت‌شناختی عقل نظری و عقل عملی، از ارکان بنیادین سنت فلسفی اسلامی است که در خوانش حکمای مسلمان از مفهوم ارسطویی «فرونسیس» (حکمت عملی) ریشه دارد. این تمایز در نظام‌های مشاء و حکمت متعالیه به اوج ظرافت رسیده و واجد دلالت‌های انضمامی در ساحت تدبیر فردی و اجتماعی، به‌ویژه در بحران‌هاست. با توجه به «بحران حکمت» در جهان معاصر (نظیر حماقت کارکردی سازمانی و بی‌اخلاقی‌های سیستمی که کوپرس و پاولین (۲۰۱۳) ترسیم کرده‌اند)، بازگشت به مبانی حکمت عملی در سنن غیرغربی ضرورتی مضاعف می‌یابد. هدف این مقاله، تبیین سازوکار به‌کارگیری عقل عملی در موقعیت‌های بحرانی از رهگذر تحلیل فضیلت شجاعت در اخلاق فلسفی اسلامی است. مسئله اصلی، چگونگی تمایز شجاعت به‌مثابه فعلی عقلانی از دو کرانه انحرافی «تهوّر» (بی‌باکی جاهلانه) و «جُبن» (ترس ذلیلانه) است. روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای تطبیقی و استنباط فلسفی از متون دست اول ابن‌سینا، بهمنیار و ملاصدرا، همراه با بهره‌گیری از مفاهیم گفتمان معاصر حکمت عملی است. یافته‌ها نشان می‌دهند شجاعت در منظومه فکری اسلامی، نه یک هیجان، بلکه ثمره هماهنگی معرفت به اصول کلی (حکمت نظری) با تشخیص مقتضیات جزئی (عقل عملی) است. رهبر حکیم در بحران با تمسک به عقل عملی تربیت‌یافته، قوه غضبیه را چنان تعدیل می‌کند که از یک‌سو امنیت را بیهوده به خطر نیندازد (نفی تهوّر) و از سوی دیگر میدان عمل را خالی نکند (نفی جُبن). این الگو، پاسخی به فراخوان پرورش فرونسیس به‌عنوان بدیلی برای عقلانیت ابزاری حاکم بر سازمان‌های معاصر است.

https://ethics.isramags.ir/article_252181_4213bb740efffb0d52889de541f0982f.pdf

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 Rational Justification of Moral Action under Uncertainty; A Reinterpretation of Sheikh Al-Ansari’s Theory of Sulūkī Expediency in Applied Ethics توجیه عقلانی عمل اخلاقی در شرایط عدم قطعیت؛ بازآفرینی نظریه مصلحت‌سلوکیه شیخ انصاری در اخلاق کاربردی 89 114 250314 10.22034/re.2026.570291.2151 FA علی حاجی جعفری دکترای تخصصی فلسفه حقوق، حقوق، دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام قم، ایران؛ و سطح چهار حوزه علمیه قم، ایران. 0009-0009-3789-219X Journal Article 2026 01 02 This research, aiming to address the dilemma of ‘moral action under conditions of uncertainty,’ employs an analytical-comparative and interdisciplinary method to reinterpret and re-conceptualize Sheikh Al-Ansari’s theory of al-Maslahat al-Sulūkīyah within the domain of applied ethics. The central question is: Can the model of ‘devotional conduct’ based on ‘valid conjecture,’ proposed in jurisprudence to justify apparent rulings, serve as the theoretical foundation for the rational justification of moral action under conditions of uncertainty? The findings indicate that, by relying on the foundations of moral realism in Mullā Ṣadrā’s Transcendent Wisdom, the key concepts of this theory can be transposed into the realm of ethics. In the proposed model, ‘moral reality’ equates to existential perfection, ‘valid moral conjecture’ is the outcome of a rational process of ethical reasoning, and ‘moral conduct’ signifies the intention to commit to this conjecture with the aim of participating in goodness and realizing virtuous disposition in the soul. Action based on these two pillars, under conditions of uncertainty, enjoys rational justification and compensatory moral goodness. The article’s innovation lies in presenting this conduct-centric model for problem-solving in applied ethics which, on one hand, avoids relativism by emphasizing rational moral goodness, and on the other, distances itself from the rigidity of absolute deontology and the reductionism of consequentialism by making the justification criterion process-oriented. This theory provides an Islamic and rational response to ambiguous moral situations in practical fields such as medical ethics, media ethics, and management. این پژوهش با هدف پاسخ به مسئله «چگونگی توجیه عقلانی عمل اخلاقی در شرایط فقدان قطعیت» و با روشی تحلیلی تطبیقی و بینارشته‌ای، به بازخوانی و بازآفرینی نظریه «مصلحت سلوکیه» شیخ انصاری در حیطه اخلاق کاربردی می‌پردازد. پرسش محوری آن است که آیا الگوی «سلوک تعبدی» مبتنی بر «ظن معتبر (اماره)» که در فقه برای توجیه حکم ظاهری و تکلیف عملی مکلف ارائه شده، می‌تواند مبنای نظری برای «توجیه عقلانی عمل اخلاقی» در شرایط عدم قطعیت قرار گیرد؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که با تکیه بر مبانی واقع‌گرایی اخلاقی در حکمت متعالیه ملاصدرا، می‌توان مفاهیم کلیدی این نظریه (واقع، اماره، سلوک، مصلحت جبرانی) را به قلمرو اخلاق کاربردی انتقال داد. در الگوی پیشنهادی، «واقع اخلاقی» معادل کمال وجودی، «ظن معتبر اخلاقی» نتیجه فرآیند اجتهاد عقلانی، و «سلوک اخلاقی» قصد التزام به این ظن با نیت مشارکت در خیر و تحقق ملکه فضیلت در نفس است. عمل مبتنی بر این دو رکن، در شرایط عدم قطعیت، واجد توجیه عقلانی می‌شود و «حُسن فاعلی» عامل، فقدان احتمالی مطابقت با واقع اخلاقی را جبران می‌کند. نوآوری مقاله در ارائه این الگوی سلوک‌محور برای حل مسئله در اخلاق کاربردی است که از یک‌سو با تأکید بر حُسن فاعلی عقلانی، از نسبی‌گرایی می‌گریزد و از سوی دیگر، با فرآیندمحورکردن معیار توجیه، از جزمیت وظیفه‌گرایی مطلق و تقلیل‌گرایی نتیجه‌گرایی صرف فاصله می‌گیرد. این نظریه، پاسخی اسلامی و عقلانی به موقعیت‌های اخلاقی مبهم در عرصه‌های عملی مانند اخلاق پزشکی، رسانه و مدیریت ارائه می‌دهد.

https://ethics.isramags.ir/article_250314_d1394d6a348f391fcecdcf47a18b9910.pdf

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 Farabi's Social Engagement with Moral Virtue مواجهه اجتماعی فارابی با فضیلت اخلاقی 115 140 250313 10.22034/re.2026.579006.2164 FA حسین حاج محمدی استادیار، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-7906-4263 Journal Article 2026 04 18 The present study investigates the conditions of possibility for attaining moral virtue from al-Farabi's perspective. The problem is this: given that the acquisition of theoretical virtues depends upon the Active Intellect and natural disposition, and since these are not equally distributed among human beings, is the realization of moral virtues and the attainment of happiness equally accessible to all? This study adopts a descriptive-analytical approach and draws upon textual evidence from al-Farabi's works, including *Siyāsa madaniyya*, *Fuṣūl muntazaʿa*, and *Ārāʾ ahl al-madīna al-fāḍila*. The findings indicate that al-Farabi's response lies in the social dimension of human existence. In his view, the human being is a political animal, and life's necessities cannot be secured in isolation. Among various political associations, only the virtuous city possesses the characteristic of compensating for natural deficiencies. What distinguishes the virtuous city is its ruler, who occupies the highest rank by nature and possesses superior theoretical and moral virtues. Al-Farabi conceives the ruler as philosopher and Imām—the intermediary through whom the effluence of the Active Intellect descends. Moral perfection operates through both instruction and upbringing. Instruction refers to the cultivation of theoretical virtues and the purification of reason, while upbringing denotes the acquisition of moral virtues through habituation in practical dispositions. Al-Farabi conceives instruction not merely as demonstrative reasoning but also as persuasion, and regards upbringing as achievable through both persuasion and compulsion. In this manner, al-Farabi resolves the tension between free will and the Active Intellect by appealing to the social dimension of human existence. پژوهش حاضر با هدف بررسی شرایط امکان‌پذیری دستیابی به فضیلت اخلاقی از منظر فارابی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که از آنجا که شرایط اکتساب فضایل نظری به عنوان مقدمه تحصیل فضیلت اخلاقی در میان انسان‌ها یکسان نیستند، آیا تحقق فضائل اخلاقی و بالتبع دستیابی به سعادت برای همگان به یکسان امکان‌پذیر است؟ پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از شواهد متنوع آثار فارابی مانند «سیاست مدنیه»، «فصول منتزعه» و «آراء اهل المدینة الفاضلة» انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که پاسخ فارابی به پرسش اصلی در بُعد اجتماعی انسان نهفته است. به باور او، انسان موجودی اجتماعی است و امور ضروری زندگی‌اش به تنهایی محقق نمی‌شود. از میان انواع نظم‌های مدنی، تنها مدینه فاضله دارای ویژگی تکمیل‌کنندگی نقائص فطری و طبیعی است. مهم‌ترین دلیل تمایز مدینه فاضله، حاکم آن است که بر اساس طبیعت در مراتب بالا قرار دارد و دارای فضیلت نظری و اخلاقی برتر است. فارابی حاکم را فیلسوف ـ نبی (امام) می‌داند که واسطه فیضان عقل فعّال است. سازوکار فراهم‌آوری کمال اخلاقی از راه تعلیم و تربیت است. تعلیم به معنای پدیدآوردن فضائل نظری و تزکیه قوه عقل نظری است و تربیت راه ایجاد فضائل اخلاقی از طریق عادت‌دهی به افعال برخاسته از ملکه‌های عملی می‌باشد. فارابی تعلیم را نه صرفاً برهانی، بلکه اقناعی نیز می‌داند و تربیت را از دو راه اقناع و اکراه حاصل می‌داند. بدین ترتیب، مسئله مطرح در پژوهش با تکیه بر بُعد اجتماعی انسان قابل حل است.

https://ethics.isramags.ir/article_250313_f77aac381faab028672ee9bdf4d98fa6.pdf

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 2 2026 07 23 The Ethical Imperatives of Pricing in the Capitalist and Islamic Economic Systems (Case Study: The Early Islam and the Birth of Capitalism) "ارزیابی اخلاق سود و سرمایه‌داری بر مبنای آزادسازی قیمت‌ها از منظر اخلاق اسلامی (مورد مطالعه: کتاب صدر اسلام و زایش سرمایه‌داری‌)" 115 140 252182 10.22034/re.2026.580844.2169 FA محمد بهمن آبادی دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران و طلبه سطح چهار حوزه علمیه قم. 0009-0001-1608-3563 هادی یساقی دکترای فلسفه و کلام اسلامی، موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران. تهران. ایران. 0009-0001-1608-3563 Journal Article 2026 05 08 Capitalism and the ethics of production and consumption orientation are important topics in the history of early Islam. Some researchers, especially orientalists, have considered this issue in the life of the Messenger of God (PBUH). Benedict Kohler, a German banker and historian, has conducted a study on this subject entitled “Early Islam and the Birth of Capitalism.” This book is a study on the economic mechanism of the governments of the early Islamic period and its impact on the capitalist economy and the free market. The alignment of Islamic economics and capitalism on the issue of government non-intervention in pricing is based on the statement “Prices are in the hands of God.” Kohler's perspective is the focal point of this book. What is important in this research is the ethical examination of the processes by which prices are formed in the capitalist system; monopoly in capital, production and consumption orientation through advertising are among the important principles that are controversial from the point of view of Islamic ethics. This article shows, using the method of critical analysis, that Kohler, by neglecting the structural and ethical differences in the concepts of profit, ownership and distributive justice, has limited himself to an apparent similarity between the two schools. In capitalism, marginal profit is the main driver of resource allocation and factors such as monopoly, directional advertising and concentration of capital are considered to be inherent components of the price formation mechanism; while in the Islamic economic school, pricing is within the framework of the jurisprudential and ethical concept of "mutual consent" and "prohibition of exploitation" and the logic of wealth distribution is based on the "right of succession of man on earth" and not simply on profit-making. نسبت سرمایه‌داری، سیره‌ی رسول خدا(ص) و تاریخ صدر اسلام از موضوعات جذابی است که از سوی برخی پژوهشگران به ویژه مستشرقان مورد توجه بوده است. در این بین در سال 1402 خورشیدی ترجمۀ کتابی با عنوان "صدر اسلام و زایش سرمایه‌داری" منتشر شده است. این کتاب پژوهشی است در زمینه‌ی سازوکار اقتصادی حکومت‌های دوره‌ی صدر اسلام و تأثیر آن بر اقتصاد سرمایه‌داری و بازار آزاد که به قلم بندیکت کهلر، بانکدار و مورخ آلمانی نگاشته شده است. همسویی اقتصاد اسلامی و سرمایه‌داری در مسألۀ عدم مداخله دولت در قیمت‌گذاری با استناد به رورایت «"قیمت‌ها در دست خدا است.»" نقطه کانونی نگاه کهلر در این کتاب است.. آن‌چه از نظر نباید دور داشت توجه به فرآیندهایی است که قیمت در نظام سرمایه‌داری به سبب آن‌ها شکل می‌‌گیرد؛ انحصار در سرمایه، تولید و جهت‌دهی در مصرف از طریق تبلیغات، اصولی است که از نظر اخلاق اسلامی محل اشکال است. این مقاله با روش تحلیل انتقادی نشان می‌دهد کهلر با غفلت از تفاوت‌های ساختاری و اخلاقی در مفهوم سود، مالکیت و عدالت توزیعی، به تشابهی ظاهری میان دو مکتب بسنده نموده است. در سرمایه‌داری، سود نهایی محرک اصلی تخصیص منابع است و عواملی چون انحصار، تبلیغات جهت‌دهنده و تمرکز سرمایه، اجزاء ذاتی سازوکار شکل‌گیری قیمت محسوب می‌شوند؛ در حالی که در مکتب اقتصادی اسلام، قیمت‌گذاری در چارچوب مفهوم فقهی و اخلاقی«"رضایت دوجانبه»" و ممنوعیت بهره‌کشی قرار داشته و منطق توزیع ثروت بر «"حق جانشینی انسان در زمین»" و نه صرفا سودآفرینی استوار است.

https://ethics.isramags.ir/article_252182_5622912e159ef56a6eb5801843832576.pdf