پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 1 2026 05 22 Exploring technological approaches and methods of digital parenting بررسی رهیافت‌ها و روش‌های فناورانه والدگری دیجیتال 115 154 245393 10.22034/re.2026.582230.2172 FA حسین رضائی دکتری فلسفه اخلاق دانشگاه قم، قم، ایران . 0009-0001-1396-0719 سیدحسام الدین حسینی دکتری رشته دانش اجتماعی مسلمین دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام 0000-0002-1467-1118 سید محمد حسینی سورکی استادیار گروه فلسفه اخلاق دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-0953-192X Journal Article 2026 05 18 The institution of the family in the digital age faces unprecedented challenges in raising a new generation. This study analyzes the fundamental conflict between the moral imperative to protect children from online dangers (such as inappropriate content, cyberbullying, and cybercrime) and the negative educational consequences of using technological control tools (such as privacy violations and weakening of independence). The main question of the research is how technological solutions can serve effective and ethical parenting. Using a descriptive-analytical method and relying on qualitative content analysis of library resources, this study explains the principles, advantages, disadvantages, and challenges of these tools within the framework of a "care" rather than a "police" approach. The findings suggest that successful use of these tools depends on adherence to the following ethical principles: (1) informing the child about how and why monitoring is being conducted, (2) matching the level of monitoring to the child’s maturity and developmental capabilities, and (3) transparency and disclosure of the monitoring process. This study provides a comprehensive and practical classification of technological solutions in four layers of defense (device, network, operating system, and application). Finally, it is concluded that the effectiveness of these tools depends more on the prevailing parenting style than on the nature of the technology. In the desired model of “authoritative parenting,” these tools are used not as an end in themselves, but as a means to facilitate dialogue, empower, and guide the child toward self-control and responsible digital citizenship. <span lang="FA">نهاد خانواده در عصر دیجیتال با چالش‌های بی‌سابقه‌ای در تربیت نسل جدید مواجه است. این پژوهش به تحلیل تعارض بنیادین میان ضرورت اخلاقی حفاظت از فرزندان در برابر مخاطرات آنلاین (مانند محتوای نامناسب، قلدری مجازی و جرایم سایبری) و پیامدهای تربیتی منفی ناشی از به‌کارگیری ابزارهای کنترل فناورانه (مانند نقض حریم خصوصی و تضعیف استقلال) می‌پردازد. پرسش اصلی تحقیق آن است که راهکارهای فناورانه چگونه می‌توانند در خدمت والدگری مؤثر و اخلاق‌مدار قرار گیرند. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به تحلیل محتوای کیفی منابع کتابخانه‌ای، به تبیین اصول، مزایا، معایب و چالش‌های این ابزارها در چارچوب یک رویکرد «مراقبتی» به جای «پلیسی» می‌پردازد. یافته‌ها حاکی از آن است که بهره گیری موفقیت‌آمیز از این ابزارها منوط به پایبندی به اصول اخلاقی زیر است: (۱) آگاه‌سازی فرزند از چگونگی و چرایی نظارت، (۲) تطبیق میزان کنترل با سطح بلوغ و توانمندی‌های تحولی فرزند، و (۳) شفافیت و آشکارسازی فرآیند نظارت. این پژوهش، یک طبقه‌بندی جامع و کاربردی از راهکارهای فناورانه را در چهار لایه دفاعی (دستگاه، شبکه، سیستم‌عامل و برنامه) ارائه می‌دهد. در نهایت، نتیجه‌گیری می‌شود که اثربخشی این ابزارها بیش از آنکه به ذات فناوری وابسته باشد، به سبک والدگری حاکم بستگی دارد. در الگوی مطلوب «والدگری مقتدرانه»، این ابزارها نه به عنوان هدف، بلکه به عنوان وسیله‌ای برای تسهیل گفتگو، توانمندسازی و هدایت فرزند به سمت خودکنترلی و شهروندی دیجیتال مسئولانه به کار گرفته می‌شوند.</span> https://ethics.isramags.ir/article_245393_1f5e558b8bd664f0f924a54c32199632.pdf