پژوهشگاه علوم وحیانی معارج اخلاق وحیانی 2383-3025 16 1 2026 05 22 The Moral Wrongness of Sexually Provocative Attire in Public Spaces Based on Jeremy Bentham’s Utilitarianism نادرستی اخلاقی پوشش محرّک جنسی در مکان عمومی بر اساس فایده‌گراییِ جرمی بنتام 155 188 244127 10.22034/re.2026.575047.2155 FA سیدعلی طالقانی استادیار گروه فلسفه و کلام، دانشگاه باقرالعلوم (ع)، قم، ایران 0000-0002-2755-4981 حسین رفیعی استادیار گروه فلسفه و کلام، دانشگاه باقرالعلوم (ع)، قم، ایران. 0009-0002-7176-4828 Journal Article 2026 02 10 This paper argues for the moral wrongness of wearing sexually provocative attire in public spaces, based on the theoretical framework of Jeremy Bentham's hedonistic utilitarianism. Bentham, one of the most prominent classical utilitarians, posits that an action is morally right if its consequences maximize pleasure and minimize pain. Employing the seven criteria Bentham proposes for measuring pleasure and pain—intensity, duration, certainty, propinquity, fecundity, purity, and extent—this article evaluates the pleasures and pains generated by sexually provocative attire in public spaces. It should be noted that the paper does not aim to defend Bentham's theory itself; rather, it claims that, within this theoretical framework, wearing such attire in public is morally wrong. In assessing the attendant pleasures and pains, the argument draws upon consequences supported by international scientific research. The findings indicate that the overall quantum of pain resulting from sexually provocative attire in public spaces significantly outweighs the pleasure it produces. Consequently, according to Bentham's hedonistic utilitarianism, wearing sexually provocative attire in public spaces is morally wrong. <span lang="FA">این مقاله سعی می‌کند بر اساس چارچوب نظری فایده‌گراییِ لذت‌گرایانۀ جرمی بنتام، بر نادرستی اخلاقی استفاده از پوششِ محرکِ جنسی در مکان عمومی استدلال کند. بنتام که یکی از برجسته‌ترین فایده‌گرایانِ کلاسیک به شمار می‌رود، فعلی را از نظر اخلاقی درست می‌داند که نتیجۀ آن بیشینه کردن لذات و کمینه کردن رنج‌ها باشد. مقالۀ حاضر با بهره‌گیری از هفت معیاری که بنتام برای اندازه‌گیری میزان لذت و رنجِ افعال ذکر می‌کند، به سنجش میزان لذت و رنجی که از پوشش محرک جنسی در مکان عمومی ناشی می‌شود، می‌پردازد. این معیارهای هفتگانه عبارت‌اند از: شدت، دوام، قطعیت، نزدیکی، باروری، خلوص و گستره. روشن است که این مقاله دفاع از دیدگاه بنتام را هدف نگرفته است؛ ادعا تنها این است که بر بنیاد این دیدگاه، استفاده از پوشش محرک جنسی در مکان عمومی اخلاقاً نادرست است. در مورد پیامدهای لذت‌بخش و رنج‌آوری که پوشش محرک جنسی در مکان عمومی ایجاد می‌کند، سعی شد به پیامدهایی استناد شود که تحقیقات علمی و بین‌المللی آن‌ها را تأیید می‌کنند. نتایج نشان می‌دهد میزان کلی درد و رنجِ ناشی از پوشش محرک در مکان عمومی، به مراتب بیشتر از میزان لذت آن است. بنابراین، بر اساس فایده‌گراییِ لذت‌گرایانۀ بنتام، استفاده از پوشش محرک جنسی در مکان عمومی اخلاقاً نادرست است.</span> https://ethics.isramags.ir/article_244127_883904bd25d0d932759c3a629fd97529.pdf